Tradities zijn belachelijk. Neem bijvoorbeeld een koningin die per se in een gouden koets naar het huis van de buren moet terwijl ze die paarhonderd meter makkelijk zou kunnen lopen als ze eventjes de moeite zou nemen. Neem het eten van beschuit met muisjes als er ergens voor de zoveelste keer een nieuw mens de aarde op gezwabberd wordt. Neem het toezingen van een goedheiligman terwijl hij zijn gekleurde slaven het dak op stuurt om zijn vuile klusjes op te knappen. Neem het afschieten van miljoenen euro’s aan vuurwerk als we eindelijk een nieuwe kalender op mogen hangen, om vervolgens de rest van het jaar te klagen over dat we toch zo verdomd weinig centen te makken hebben. Op alle tradities valt wel het een en ander aan te merken, maar op weinig zo veel als op die traditionele 9 tot 5-maatschappij. Ergens is het vreemd dat we vandaag de dag nog steeds allemaal blindelings aan deze eeuwenoude traditie vast blijven houden terwijl dit met alle moderne communicatiemiddelen al lang niet meer nodig is. Er is in het verleden kennelijk iets grondig misgegaan, maar wat?
De regen tikte zachtjes tegen het raam. Dit in tegenstelling tot de baksteen, die beduidend harder tegen het raam tikte. Onder luid gerinkel vloog de gebakken steen door het glas om Kees op onsubtiele wijze een boodschap over te brengen. Aan de baksteen zat namelijk een briefje gestrikt met daarop de woorden "Kees is een lelijke naam". Kees, die tot op heden in de vooronderstelling leefde dat hij een waanzinnige prachtnaam had, was hier redelijk van onder de indruk. Niet alleen moest hij nu zijn raam vervangen, ook zijn voornaam was kennelijk aan een grondige makeover toe. Voorzichtig stak Kees zijn hoofd door de resten van zijn raam om te zien wie de afzender van deze heldere boodschap was. In zijn aangeharkte voortuin zag hij een dame van middelbare leeftijd met een roze bivakmuts staan. Een goede vermomming, maar de bloemetjesjurk en de kaplaarsjes met tijgerprint konden de identiteit van zijn moeder helaas niet verbergen.

Ik schaam mij diep. Ik dacht altijd een kwieke vent van principes te zijn, maar met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat hier niets van waar is. Ik ben omkoopbaar, een kansloze meeloper die tot alles te verleiden is als er maar mooie spulletjes in het vooruitzicht staan. Een aantal jaren geleden heb ik namelijk ooit plechtig gezworen op alles dat mij heilig was (toendertijd voornamelijk bier en tieten) dat ik nooit, maar dan ook nooit meer een product van Apple zou kopen. Ik was een iPodgebruiker van het tweede uur, toen de lompe iPods met hun groene pixels nog verdacht veel weg hadden van de Gameboys van weleer. Ik vond het prachtig. Zo prachtig dat ik toen mijn eerste iPod veel te jong gestorven was gelijk een nieuwe kocht. Ook deze stierf prematuur. Driemaal is scheepsrecht dacht de naieve ik van toen, maar ook mijn derde ipod stierf een maand nadat de garantieperiode verlopen was. Dan besef je je ineens hoe hard je eigenlijk in je oor genaaid wordt terwijl ze op het hoofdkantoor van Apple tevreden in de handjes knijpen om die 1000+ euro die je in totaal aan ze gegeven hebt. Nooit meer zou ik het zover laten komen. Maar nu, zo’n tien jaar later lijk ik er weer in te trappen. Ik heb een iPhone besteld en ik kan me niet eens meer precies herinneren hoe en waarom.
Weinig dingen zijn zo interessant als de oorbel. In feite zijn oorbellen niets meer dan glinsterende steentjes die je zo ontzettend mooi vindt dat je ze aan iedereen wilt laten zien. Omdat het niet zo praktisch is om die glimmende steentjes de hele tijd in je handen te moeten houden heeft een creatieve geest ooit een redelijk drastische maatregel bedacht. Door deze bizarre ingeving werd het ineens mogelijk om overal je geliefde steentjes te showen en tegelijkertijd toch je handen vrij te houden om hier andere dingen mee te kunnen doen, zoals bijvoorbeeld koken of strijken. Voorheen was dit ondenkbaar waardoor vooral veel vrouwen die van nature zeer tot glimmende voorwerpen aangetrokken werden de hele dag niets anders deden dan langs de weg staan met een stel gekleurde steentjes in de hand. Omdat de productiviteit van deze vrouwen vrijwel nihil was bleek de tijd rijp voor verandering. En verandering kwam er, in een vorm die de geschiedenisboeken ingegaan is als de zogenaamde Eerste Orenrevolutie.
Soms heb je van die dagen dat je wakker wordt met zo’n gevoel van ‘goh, iemand heeft me nodig’. Je weet wel, zo’n momentje dat je vanmorgen waarschijnlijk nog hebt gehad. Indien je je al de hele dag loopt af te vragen waar dat gevoel nou precies vandaan komt moet je vooral even door blijven lezen. Het komt namelijk door mij, een vrij treurig verhaal. Het probleem is namelijk dat ik al jaren lijd aan studie, een veelvoorkomende aandoening onder mensen van mijn leeftijd. Waar veel mensen er vaak binnen een paar jaar met een diplomaatje vanaf komen had ik het helaas zwaarder te pakken. Keer op keer bleven de gevolgen van studie genadeloos terugkomen. Symptomen als nachtritmes, katers en tentamenstress ken ik als de binnenkant van mijn voet. Volgens professionals had ik nog maar een paar jaar te leren, maar door hard te vechten heb ik het nog een tijdje kunnen rekken. Aan mijn vechtpartij lijkt nu echter een eind te komen. Langstudeerboetes en oplopende studieschulden blijken effectieve medicijnen om een mens van studie te genezen. Over twee maanden word ik als het goed is volledig genezen verklaard, maar daarvoor heb ik wel jullie hulp nodig. Bij deze wil ik dan ook een beroep doen op jullie goedaardigheid om mij te steunen in mijn laatste stuiptrekkingen tegen deze langdurige en hardnekkige studie...
Read more: Wees Amsterdammer en geef een student een toekomst
Mag ik even een daverend applaus voor de zon? Na een lange tijd te schitteren door afwezigheid is hij vandaag eindelijk aan de kickoff van zijn langverwachte comeback-tour begonnen. Geheel onverwachts is dit natuurlijk niet. Het is immers niet de eerste keer dat de zon in het voorjaar een nieuwe tour aankondigt. Toch heeft hij de spanning er weer aardig in weten te houden door zich een aantal jaar op rij bescheiden op de achtergrond te houden. De afgelopen jaren was hij slechts sporadisch te zien als surpriseact op kleinschalige feestjes en partijen. Niet zonder furore trouwens. Telkens als bekend werd gemaakt dat de zon de mystery guest was werd hij onder luid gejuich ontvangen. Deze schaarse momenten van faam zijn echter bij lange na niet genoeg om de zon te laten schitteren als de ster die hij is. Dit jaar lijkt daar gelukkig verandering in te komen, gezien de indrukwekkende aftrap van zijn tournee van vandaag.
De mens is een nieuwe primaire levensbehoefte rijker. Naast eten, drinken, slapen en voortplanten kunnen we tegenwoordig met een gerust hart alle sociale media en de dwang om alles altijd maar te delen aan dit rijtje toevoegen. Als je de afkickverschijnselen van de gemiddelde social-mediaverslaafde ziet wanneer hij ook maar eventjes geen bereik heeft vraag je je toch af hoe die mensen dat vroeger ooit hebben kunnen overleven. Neem die arme holbewoners bijvoorbeeld. Hoe anders zou hun leven eruit gezien hebben als ze 180 duizend jaar geleden Cavebook gehad zouden hebben? Waarschijnlijk ongeveer zo:
Een Koninginnedagfeest op de Dam in Amsterdam is rond half vier vanmiddag ontaard in een dodelijk saaie bende. Wat een feestelijke bedoeling had moeten worden sloeg in nuttele seconden om in een ware nachtmerrie voor elke feestganger. Een man van middelbare leeftijd had het duidelijk niet naar zijn zin en liet dit blijken door zeer verveeld naar de grond te staren. Zijn stemming sloeg over op omstanders en binnen de kortste keren was er op het gehele plein geen reet meer aan. Tientallen mensen moesten met vervelingsverschijnselen opgenomen worden in nabijgelegen kroegen en minstens honderdvijftig mensen worden nog altijd vermist. De organisatie vermoedt dat zij uit verveling naar huis zijn gegaan. Door heel het land wordt gevreesd voor hun avond.
Afgelopen weekend heeft een bekend televisieduo in beschonken toestand een tweetal nieuwe sterrenbeelden ontdekt. Toen zij tijdens een sigaartje op het balkon de sterrenhemel aanschouwden zag de één een sterrenformatie die in zijn fantasie verrassend veel weg had van een pauw, terwijl de ander vrijwel direct daarna toevalligerwijs een aantal sterren zag in de vorm van een witte man. Gras hebben zij er niet over laten groeien. Nog diezelfde avond hebben zij patent laten leggen op de nieuwe sterrenbeelden Pauw en Witteman. Door deze beschonken actie heeft het jolige duo het in één klap voor elkaar gekregen dat Pauw en Witteman voortaan elke avond ononderbroken en zonder reclame te zien zijn op het gehele noordelijk halfrond. Een prestatie waar zij zelf al lange tijd naar uitgekeken hebben.
Een jongensdroom is uitgekomen! Zojuist heeft de zaakwaarnemer van Messi officieel op zijn Hyves-pagina gezet dat Lionel Messi deze zomer eindelijk in dienst zal treden van De Graafschap. Met deze krabbel komt een eind aan maandenlange speculatie over de nieuwe stap in de carrière van de topvoetballer. Het leek er lange tijd op dat alle belangstelling van de succesvolle Argentijn uitging naar VVV-Venlo, maar onze anonieme bron bij Monsterboard had op Facebook gezet dat Messi in het geheim had gereageerd op vacature van B.V. De Graafschap. De vele likes op deze post bevestigden dit gerucht.
